II RP Krzyż Walecznych nr 31865 (typ Krogulec 4) z Kopertą Nadaniową – Stanisław Stola, 5 Pułk Piechoty Legionów
9 października, 2025
II RP Odznaka Oficerska 2 Pułku Ułanów Grochowskich (Suwałki) – Gontarczyk Warszawa
9 października, 2025
II RP Unikatowa Odznaka 3 Szwadronu, 4 Pułk Ułanów Zaniemeńskich
£4,899.99
Unikatowa odznaka okolicznościowa wydana w 1931 roku na 100 rocznice bity pod Kałuszynem (Powstanie Listopadowe 1831) dla upamiętnia szarży 3 Szwadronu 4 Pułku Ułanów Zaniemeńskich. Odznaka w formie ośmioramiennego krzyża kawalerskiego o ostro zakończonych ramionach. Jest emaliowana w błękitno-białych barwach, co nawiązuje do kolorystyki pułku. W centralnej części odznaki znajduje się okrągła tarcza z umieszczonymi wewnątrz cyframi i literami: „3/4 puł 11/XI/18”, co odnosi się do 3. szwadronu 4. Pułku Ułanów oraz daty Listopad 1918 – miesiąc utworzenia pułku.
Rewers odznaki wykonany jest z metalu, prawdopodobnie mosiądzu lub tombaku, bez dodatkowych zdobień. W centrum znajduje się mocowanie na gwintowany trzpień z nakrętką.
Wymiary: 32mm x 32mm.
Stan ogólny jak na zdjęciach.
Na stanie
„Kilka słów o odznace okolicznościowej 3 szwadronu Pułku 4 Ułanów
Ta nietypowa odznaka okolicznościowa powstała z inicjatywy najprawdopodobniej ówczesnego dowódcy III szwadronu, rtm. Aleksandra Stpiczyńskiego (1928-1931). Był rok 1931 i uroczyście obchodzono w całym kraju 100 letnią rocznicę Powstania Listopadowego. Pułk 4 Ułanów Zaniemeńskich w sposób szczególny obchodził daty związane z Pułkiem 4 Ułanów Królestwa Polskiego, a pośród wszystkich bitew była ta pod Kałuszynem z 2 kwietnia 1831 roku, która przeprowadził III szwadron Pułku. Głównym momentem bitwy była szarża 3 szwadronu z 4 pułku ułanów, którym dowodził szef sztabu 2 korpusu kapitan Władysław Zamoyski. Bitwa zakończyła się całkowitym zwycięstwem Polaków, którzy rozbili kozaków oraz rozproszyli 3 bataliony rosyjskiej piechoty. Korpus kawalerii tego dnia wziął do niewoli aż 4000 żołnierzy rosyjskich. Stąd na odznace nr 3 łamane przez 4. I data odtworzenia pułku w 1918 roku.
W dwudziestoleciu międzywojennym 3 szwadron pułku 2 kwietnia obchodził swoje święto szwadronowe. Rtm. Aleksander Stpiczyński, który z dużym prawdopodobieństwem był inicjatorem powstania tej rzadkiej niebywale odznaki to temat na osobną opowieść. Ułan, architekt, oficer wywiadu, cichociemny, kawaler Virtuti Militari, więzień obozów koncentracyjnych, emigrant w Ekwadorze, który nigdy nie zapomniał o Polsce i kolegach z Pułku. Po powrocie z emigracji w 1975 roku zainicjował wśród weteranów akcję fundowania pamiątkowych tablic w miejscach tworzenia poszczególnych szwadronów, jak i bitew pułku. Inicjatywie wykonania okolicznościowej odznaki na pewno sprzyjał dowódca , płk Czesław Kozierowski. W tym samym, 1931 roku odszedł z pułku (1920/21-1931), była więc to jego prawdopodobnie ostatnia decyzja związana z upamiętnieniem dziejów pułku.
Pamiętajmy, że z jego inicjatywy powstała izba pamięci przy kasynie pułkowym oraz spisano historię pułku, wydano niestety tylko I tom. Odznaka musiała być traktowana jako okolicznościowa, ponieważ nie ma jej na mundurze , na żadnej z posiadanych przez Fundację zdjęć. Oczywiście nie ma twardych dowodów, że tak było, zostały słowne relacje byłych oficerów.
Zygmunt Kandora – z-ca prezesa Koła Rodziny Pułku 4. Ułanów Zaniemeńskich, członek Fundacji im. Pułku 4. Ułanów Zaniemeńskich.”
